Αλεξάνδρεια

I
(αιγυπτ. Al-Iskandariyah, διεθν. Alexandria).Πόλη (3.806.300 κάτ. το 2002) της Αιγύπτου, η δεύτερη κατά σειρά μεγέθους και το σπουδαιότερο λιμάνι της. Βρίσκεται στη βορειοδυτική κορυφή του Δέλτα του Νείλου σε μια στενή γλώσσα ξηράς, που χωρίζει τη θάλασσα από τη λίμνη Μαριούτ. Την πόλη ίδρυσε ο Μέγας Αλέξανδρος το 332 π.Χ. και πήρε τη θέση της Μέμφιδος ως πρωτεύουσα της χώρας. Απέκτησε και μεγάλη εμπορική σημασία, ως το κορυφαίο λιμάνι της ανατολικής Μεσογείου, και πολιτική, ως πρωτεύουσα της χώρας. Υπήρξε πραγματικά μια από τις μεγαλύτερες και πλουσιότερες πόλεις του αρχαίου κόσμου και εξαιρετικής εμβέλειας κέντρο του ελληνιστικού πολιτισμού. Μια μεγαλοπρεπής βασιλική συνοικία κάλυπτε περίπου το ένα τρίτο της πόλης, με κήπους στους οποίους δέσποζαν βοτανικές συλλογές και ένα είδος ζωολογικού κήπου, με την περίφημη Βιβλιοθήκη, που φιλοξενούσε 700.000 τόμους (ανάμεσά τους αμύθητοι θησαυροί ελληνικών χειρογράφων) και καταστράφηκε από πυρκαγιά στην πολιορκία του Ιουλίου Καίσαρα, αλλά και με το Μουσείο, όπου ήταν συγκεντρωμένα πολλά έργα τέχνης και φιλοξενούνταν στους χώρους του μελετητές και λόγιοι. Στο ίδιο συγκρότημα υπήρχαν επίσης οι τάφοι των βασιλιάδων, από τον Μ. Αλέξανδρο και έπειτα.
Στη νησίδα Φάρος, απέναντι από την πόλη, χτίστηκε το 280 π.Χ. ο περίφημος φωτεινός πύργος, ένα από τα επτά θαύματα του αρχαίου κόσμου, ύψους 120 μ., για να διευκολύνει την προσέγγιση των πλοίων τη νύχτα (από εδώ προήλθε η λέξη φάρος). Ο Φάρος καταστράφηκε από σεισμό το 1280.
Η Α. διατήρησε τη σημασία της και όταν βρέθηκε υπό την κατοχή των Ρωμαίων, των Βυζαντινών και των Αράβων. Άρχισε όμως να παρακμάζει όταν άνοιξαν νέοι δρόμοι προς την Ανατολή, με τον περίπλου της Αφρικής. Όταν την κυρίευσε ο Ναπολέων (1798), ο πληθυσμός της ήταν περίπου 7.000 κάτοικοι. Η διάνοιξη της Διώρυγας του Σουέζ (1869) της ξανάδωσε την παλιά της σημασία. Σήμερα είναι ένα από τα σημαντικότερα λιμάνια της Μεσογείου, μεγάλο εμπορικό κέντρο, αγορά βαμβακιού, αλλά και το δεύτερο βιομηχανικό κέντρο της Αιγύπτου, όπου εργάζεται το ένα τρίτο του εργατικού πληθυσμού της χώρας. Η Α. είχε στο παρελθόν κοσμοπολίτικο χαρακτήρα, με μεγάλο αριθμό ξένων, κυρίως Ελλήνων, Ιταλών, Άγγλων και Γάλλων. Τα τελευταία χρόνια όμως έχασε αυτό τον χαρακτήρα, μιας και οι περισσότεροι Ευρωπαίοι εγκατέλειψαν τη χώρα. Ο πληθυσμός της πάντως εξακολουθεί να αυξάνεται με γρήγορους ρυθμούς.
Βιβλιοθήκη Α. Η Β.Α. υπήρξε η κυριότερη πνευματική εστία της ελληνιστικής εποχής και η ιστορία της είναι συνυφασμένη με την προσπάθεια διάδοσης, συγκέντρωσης και φιλολογικής αποκατάστασης των λογοτεχνικών κειμένων της κλασικής αρχαιότητας. Η Β.Α. αποτελούσε τμήμα του περίφημου Μουσείου της πόλης, που είχε ιδρύσει με την παρότρυνση του Δημητρίου του Φαληρέα ο Πτολεμαίος Σωτήρας, και σύντομα πλουτίστηκε με πολυάριθμες συλλογές πολύτιμων βιβλίων. Λέγεται ότι την εποχή του θανάτου του Πτολεμαίου του A’ αριθμούσε 200.000 τόμους, ενώ την περίοδο της ακμής της έφτασε να έχει γύρω στους 700.000. Επιμελητές της διετέλεσαν επιφανείς λόγιοι που καλλιέργησαν με μεθοδικό και συστηματικό τρόπο την επιστήμη της φιλολογίας και έθεσαν τις βάσεις για την κριτική μελέτη των αρχαίων κειμένων. Σε αυτούς περιλαμβάνονται ο Ζηνόδοτος ο Εφέσιος, που ανάλωσε τη ζωή του στο έργο του κριτικού υπομνηματισμού των ομηρικών επών και οι συνεχιστές της προσπάθειάς του, Αριστοφάνης Βυζάντιος και Αρίσταρχος από τη Σαμοθράκη, που επιδόθηκαν με μεγάλη οξύνοια στην κριτική αποκατάσταση των ομηρικών έργων. Επίσης, ιδιαίτερη φροντίδα δόθηκε στην καταγραφή και την ταξινόμηση των πολυάριθμων βιβλίων που συσσωρεύονταν τόσο στο κυρίως τμήμα της Β.Α. όσο και στο παράρτημά της στο Σατραπείο. Στον τομέα αυτό διακρίθηκαν ο Αιτωλός Αλέξανδρος, στον οποίο ανέθεσε ο Πτολεμαίος ο Φιλάδελφος την κατάταξη όλων των έργων των μεγάλων τραγικών, ο Χαλκιδεύς Λυκόφρων, που ταξινόμησε τους κωμικούς συγγραφείς, και ο Καλλίμαχος, που συγκρότησε έναν πίνακα 120 βιβλίων με βάση το λογοτεχνικό είδος όπου ανήκαν και την ποιότητα των κειμένων τους.
Η Β.Α. δεν υπήρξε όμως μόνο κέντρο της φιλολογικής έρευνας, αλλά και των αποκαλούμενων πρακτικών επιστημών. Ο Ευκλείδης, ο Αρχιμήδης και ο Απολλώνιος έθεσαν τις θεμελιώδεις αρχές της γεωμετρίας, ο Ερατοσθένης επινόησε ολοκληρωμένο σύστημα γεωγραφίας, στηριζόμενος στα μαθηματικά, ο Αρχιμήδης συνέβαλε αποφασιστικά στην προώθηση της φυσικής και της μηχανικής, ενώ ο Αρίσταρχος ο Σάμιος, ο Ίππαρχος, ο Σωσιγένης και ο Πτολεμαίος προέβησαν στις πρώτες μαθηματικά εδραιωμένες παρατηρήσεις των ουράνιων φαινομένων, χρησιμοποιώντας μάλιστα για την πραγματοποίησή τους διάφορα αστρονομικά όργανα. Εντυπωσιακή επίσης ήταν και η πρόοδος που συντελέστηκε στον τομέα της ιατρικής επιστήμης, με πρωτεργάτες τον Ερασίστρατο και τον Ηρόφιλο.
Παρά το γεγονός ότι η Β.Α. υπήρξε δημιούργημα μιας εποχής όπου η επίδοση του κριτικού πνεύματος και η πανεπιστημιακή λογιοσύνη ήταν εμφανείς, στο ιδιαίτερο περιβάλλον της αναπτύχθηκε έντονη λογοτεχνική και φιλοσοφική δραστηριότητα που χαρακτηρίστηκε από την αξιοποίηση της πολιτιστικής κληρονομιάς των κλασικών χρόνων. Βασικά μυθολογικά λογοτεχνικά μοτίβα επανήλθαν στο έργο των Αλεξανδρινών συγγραφέων παραλλαγμένα και τροποποιημένα σύμφωνα με το ύφος και τις κοινωνικές αντιλήψεις της εποχής (αποκαλυπτικός, υπό αυτή την έννοια, είναι ο ηδονιστικός τόνος από τον οποίο διαπνέεται η ερωτική ποίηση) ενώ, από άλλη πλευρά, η φιλοσοφική κίνηση του νεοπλατωνισμού αναπτύχθηκε στο πλαίσιο μιας υπερδιακοσαετούς φιλοσοφικής παράδοσης.
Η Β.Α. άκμασε ιδιαίτερα την εποχή της δυναστείας των Λαγιδών. Είναι αξιοσημείωτο ότι ο Πτολεμαίος ο Ευεργέτης ο Β’ είχε επικυρώσει την κατάσχεση των χειρογράφων όλων των πλοίων που κατέπλεαν στο λιμάνι της πόλης του, με αντάλλαγμα την απόδοση αντιγράφων στους ιδιοκτήτες τους, και είχε κατορθώσει να αποκτήσει τα πρωτότυπα των έργων από τους τρεις μεγάλους τραγικούς ποιητές. Άλλος Λαγίδης, στο πλαίσιο του παλαιού πνευματικού ανταγωνισμού με την Πέργαμο, είχε απαγορεύσει την εξαγωγή παπύρου, ενώ επί Κλεοπάτρας ο Μάρκος Αντώνιος δώρισε, όπως λέγεται, τη βιβλιοθήκη της πόλης αυτής στην Α.
Το 48 π.Χ., η πυρπόληση του ρωμαϊκού στόλου από τον Ιούλιο Καίσαρα είχε ως συνέπεια τη μετάδοση της φωτιάς στη Βιβλιοθήκη του Μουσείου, που καταστράφηκε ολοσχερώς. Αργότερα ανασυγκροτήθηκε, αλλά το 391 μ.Χ. καταστράφηκε και πάλι, αυτή τη φορά από πυρκαγιά που προκάλεσαν οι χριστιανοί.
Ιουδαϊκή Σχολή Α. Μετά την πτώση της Ιερουσαλήμ (586 π.Χ.) πολλοί Ιουδαίοι κατέφυγαν στην Αίγυπτο, όπου γρήγορα οργανώθηκαν σε κοινότητα. Στην πτολεμαϊκή εποχή αποτελούσαν το ένα όγδοο του πληθυσμού της Αιγύπτου και έφταναν σχεδόν το ένα εκατομμύριο. Οι Ιουδαίοι αυτοί επέδειξαν πνεύμα προσαρμογής και οι περισσότεροι μιλούσαν ελληνικά, γεγονός που εξηγεί και τη μετάφραση της Παλαιάς Διαθήκης στην ελληνική από 72 μεταφραστές, γνωστή ως μετάφραση των Εβδομήκοντα (Ο’). Η δραστηριότητα αυτή των Ιουδαίων, που κάλυπτε και τον πνευματικό τομέα, χαρακτηρίζεται από τους ιστορικούς και γραμματολόγους ως I.Σ.Α. Η δραστηριότητα αυτή τερματίστηκε τις ημέρες του πατριάρχη Κυρίλλου, ο οποίος έδειξε έμπρακτη εχθρότητα στο ιουδαϊκό στοιχείο και ανάγκασε πολλούς Ιουδαίους να εκπατριστούν.
Το λιμάνι της Αλεξάνδρειας (μινιατούρα 15ου αι., Βατικανό).
Τμήμα της σύγχρονης Αλεξάνδρειας, γνωστό ως Σταθμός Ραμλίου.
Άποψη της παραλιακής λεωφόρου της Αλεξάνδρειας, όπως ήταν τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια (φωτ. Sef).
Ο «Φάρος» της Αλεξάνδρειας, που γκρεμίστηκε το 1280 σε λιθογραφία του 18ου αι. (φωτ. Sef).
Αρχαιολογικά ευρήματα, ταφικά μνημεία και πλήθος από αρχιτεκτονήματα μαρτηρούν την ελληνική παρουσία στην Αλεξάνδρεια από τα αρχαία χρόνια (Φωτ. Πρεσβεία Αιγύπτου).
Η Αλεξάνδρεια υπήρξε αξιόλογο πνευματικό κέντρο κατά την ελληνιστική εποχή (φωτ. Πρεσβεία Αιγύπτου).
Αν και σύγχρονη πόλη, η Αλεξάνδρεια διατηρεί ακόμα παραδοσιακές όψεις, όπως αυτή με τα ψαροκάικα (φωτ. Πρεσβεία Αιγύπτου).
Άποψη ενός κήπου στο ανατολικό λιμάνι της Αλεξάνδρειας (φωτ. Πρεσβεία Αιγύπτου).
Το νέο κτίριο της Βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας εγκαινιάστηκε το 2002 (φωτ. Πρεσβεία Αιγύπτου).
Φωτογραφία της Αλεξάνδρειας, τον Μάρτιο του 1990, από δορυφόρο της ΝΑΣΑ, από ύψος 235 χλμ. (φωτ. NASA, earth.jsc.nasa.gov).
II
Αρχαίος δήμος της Αττικής που ανήκε στην Ακαμαντίδα φυλή. Η θέση της παραμένει άγνωστη. Η ύπαρξή της συμπεραίνεται από επιγραφές που βρέθηκαν στην Αττική με το όνομα Αλεξανδρεύς.
III
Ονομασία διαφόρων αρχαίων πόλεων.
1. Πόλη της Αραχωσίας. Αναφέρεται από τους Ισίδωρο, Χαρακηνό και Στέφανο Βυζάντιο. Η ακριβής της θέση δεν είναι γνωστή, πιστεύεται όμως ότι ήταν η σημερινή Κανταχάρ, στο ανατολικό Αφγανιστάν.
2. Πόλη της Αρίας. Αναφέρεται από τους Στέφανο Βυζάντιο, Στράβωνα, Πτολεμαίο και Πλούταρχο. Σύμφωνα με τις περιγραφές τους, βρισκόταν κοντά στον Άρειο ποταμό, στη διασταύρωση των οδών που οδηγούσαν από τις δυτικές περιοχές της Ασίας στην Ινδία, στη θέση της σημερινής Χεράτ του δυτικού Αφγανιστάν.
3. Πόλη που ίδρυσε ο Μέγας Αλέξανδρος στα Άρβηλα, στο πεδίο της νικηφόρας του μάχης εναντίον του Δαρείου (331 π.Χ.). Αναφέρεται από τους Ραούλ Ροσέτ, Θεοφάνη και Θεοφύλακτο.
4. Πόλη στα νότια της Βαβυλώνας. Αναφέρεται από τους Καλλισθένη και Ιούλιο Βαλέριο, καθώς και στο Πασχάλιο χρονικό. Βρισκόταν κοντά στη λίμνη Ρουμιά με την οποία συγκοινωνούσε η μεγάλη διώρυγα του Ευφράτη, Παλακόπας.
5. Πόλη που ίδρυσε ο Μέγας Αλέξανδρος στη βορειοδυτική Ινδία. Λεγόταν και Βουκεφάλα. Βρισκόταν στη δεξιά όχθη του Υδάσπη, στο μέρος όπου ο Μ. Αλέξανδρος νίκησε τον Πώρο, και την ονόμασε προς τιμήν του αλόγου του. Πρόκειται για τη σημερινή Γιαλαλπούρ.
6. Πόλη της Σογδιανής, που ίδρυσε ο Μέγας Αλέξανδρος στην πρώτη του εκστρατεία εναντίον της χώρας αυτής (329 π.Χ.). Βρισκόταν στην καμπή του ποταμού Ιαξάρτη, μέρος σημαντικό από στρατηγική άποψη για την άμυνα της χώρας από τις επιδρομές των Σκύθων, αλλά και σπουδαίο εμπορικό κέντρο.
7. Πόλη της Συρίας. Χτίστηκε με διαταγή του Μεγάλου Αλεξάνδρου, κοντά στην πόλη της Κιλικίας Ισσό, σε ανάμνηση της πρώτης του νίκης εναντίον των Περσών (333 π.Χ.). Αναφέρεται και ως Α. ΚιλικίαςΑ. η μικρά. Πρόκειται για τη σημερινή Αλεξανδρέτα (τουρκικά Ισκεντερούν).
8. Πόλη της Καρμανίας (περιοχή της Περσίας, σήμερα Κερμάν), που χτίστηκε πιθανώς σε ανάμνηση της νικηφόρας αποπεράτωσης της Ινδικής εκστρατείας. Αναφέρεται από τους Πλίνιο, Πτολεμαίο και Μαρκελλίνο Αμμιανό, η θέση της όμως δεν έχει προσδιοριστεί.
9. Α. η υπό τον Καύκασο. Βρισκόταν στους πρόποδες του Παροπαμίσου (Καυκάσου), στα σύνορα της Αρειανής, της Βακτριανής και της Ινδικής. Χτίστηκε από τον Μ. Αλέξανδρο λίγο πριν από την εισβολή του στη Βακτριανή (329 π.Χ.). Πιθανολογείται ότι βρισκόταν βορειοανατολικά της σημερινής Καμπούλ, πρωτεύουσας του Αφγανιστάν.
10. Πόλη της Καρίας. Σχετικά με τη θέση της και τη χρονολογία ίδρυσής της δεν υπάρχουν συγκεκριμένα στοιχεία. Θεωρείται η προγενέστερη πόλη Αλίνδα, κοντά στο Λάτμο, την οποία η βασίλισσα της Καρίας Άδα μετονόμασε σε A., όταν ο Αλέξανδρος την επανέφερε στον βασιλικό θρόνο, που είχε σφετεριστεί ο αδελφός της.
11. Ιδρύθηκε από τον Μ. Αλέξανδρο στη Μαργιανή, κοντά στον ποταμό Μάργο (σήμερα Murghab), πιθανώς το 328 π.Χ. Καταστράφηκε από επιδρομές βαρβάρων και ανοικοδομήθηκε από τον Αντίοχο A’ τον Σωτήρα, που τη μετονόμασε σε Αντιόχεια.
12. Πόλη της Σουσιανής. Χτίστηκε από τον Μ. Αλέξανδρο, κοντά στις εκβολές του Τίγρη και του Ευλαίου ποταμού, στον Περσικό κόλπο (324 π.Χ.). Ανακαινίστηκε αργότερα από τον Αντίοχο E’, που τη μετονόμασε σε Αντιόχεια.
13. Η αρχαία Αντιγονία, που είχε ιδρύσει ο Αντίγονος και μετονόμασε σε Α. ο Λυσίμαχος το 300 π.Χ. Βρισκόταν νότια της Τροίας. Κοντά στην Α. υπήρχε ιερό του Σμινθέως Απόλλωνα, στο άλσος του οποίου βρισκόταν ο τάφος της Σίβυλλας Ηροφίλης. Γνώρισε μεγάλη ακμή τον 3o αι. π.Χ., όταν βασιλιάς της Συρίας ήταν ο Αντίοχος B’.
14. Ιδρύθηκε από τον Ηφαιστίωνα μετά από διαταγή του Αλεξάνδρου (325 π.Χ.). Χτίστηκε στη θέση της αρχαίας Ραμβακίας, μικρής πόλης της περιοχής των Ωρειτών, κοντά στον Άρβιο ή Αράβιο ποταμό (σήμερα Purally).
IV
(Alexandria). Ονομασία διαφόρων σύγχρονων πόλεων.
1. Πόλη (128.283 κάτ. το 2000) της πολιτείας Βιρτζίνια των ΗΠΑ, που βρίσκεται στην αριστερή όχθη του ποταμού Ποτομάκ και νότια της Ουάσιγκτον. Διαθέτει μεγάλο λιμάνι και εργοστάσια αλεύρων, χημικών προϊόντων, δερμάτων κ.ά.
2. Πόλη (49.188 κάτ.) της πολιτείας Λουιζιάνα των ΗΠΑ και πρωτεύουσα της κοινότητας των Ράπιντ, που βρίσκεται στην περιοχή του Κόκκινου Ποταμού. Την ονόμασε έτσι ο Αλέξανδρος Φούλτον, ο οποίος και ίδρυσε το 1785 τον πρώτο συνοικισμό λευκών. Κατά τον αμερικανικό εμφύλιο πόλεμο αποτέλεσε στρατηγικό στόχο των αντίπαλων δυνάμεων και το 1864 καταστράφηκε από πυρκαγιά. Στην πόλη αυτή ανθεί το εμπόριο βάμβακος και ζάχαρης.
3. Πόλη της Ρουμανίας, πρωτεύουσα του νομού Τελέορμαν (463.307 κάτ. το 1998). Την ίδρυσε ο ηγεμόνας Αλέξανδρος Ιωάννης Κούζα (1859-1866) από τον οποίο έλαβε και το όνομά της. Βρίσκεται στην περιοχή του ποταμού Βεντέα και απέχει περίπου 80 χλμ. από το Βουκουρέστι. Η πόλη διαθέτει γεωπονική σχολή και αποτελεί έδρα μιας από τις σημαντικότερες βιομηχανίες σιταριού της Ρουμανίας.
4. Πόλη (106.200 κάτ. το 1993) της Ουκρανίας που ιδρύθηκε το 1754 στην περιοχή του ποταμού Ινγούλετς, σε απόσταση περίπου 320 χλμ. ΒΑ της Χερσώνας. Έχει εργοστάσια κεριού, σαπουνιού και δερμάτων.
5. Πόλη της Ιταλίας. Ορθή προφορά: Αλεσάντρια (βλ. λ.).
V
Πόλη (υψόμ. 10 μ., 13.229 κάτ.) του νομού Ημαθίας. Βρίσκεται στο βορειοανατολικό τμήμα του νομού κοντά στη σιδηροδρομική γραμμή Αθήνας - Θεσσαλονίκης. Αποτελεί έδρα του ομώνυμου δήμου. Η Α. είναι αγροτικό κέντρο στο οποίο αναπτύσσεται τελευταία και η βιομηχανία. Το παλιό όνομά της ήταν Γιδάς, το οποίο οφείλει στο ότι η γίδα ήταν ιερό ζώο των Μακεδόνων, το δε νεότερο στον Μέγα Αλέξανδρο, του οποίου ήταν ευνοούμενη πόλη.

Dictionary of Greek. 2013.

Look at other dictionaries:

  • Ἀλεξανδρεία — Ἀλεξανδρείᾱ , Ἀλεξανδρεία fem nom/voc/acc dual …   Greek morphological index (Ελληνική μορφολογικούς δείκτες)

  • Ἀλεξανδρείᾳ — Ἀλεξανδρείᾱͅ , Ἀλεξανδρεία fem dat sg (attic doric aeolic) …   Greek morphological index (Ελληνική μορφολογικούς δείκτες)

  • Αλεξάνδρεια — Αλεξάνδρεια, η και Αλεξάντρεια, η όνομα διάφορων αρχαίων και νεότερων πόλεων …   Νέο ερμηνευτικό λεξικό της νεοελληνικής γλώσσας (Новый толковании словарь современного греческого)

  • Ἀλεξάνδρεια — Ἀλεξανδρεία fem nom/voc sg …   Greek morphological index (Ελληνική μορφολογικούς δείκτες)

  • Αλεξάνδρεια — Sp Aleksándrija Ap Αλεξάνδρεια/Alexandreia L Š Graikija …   Pasaulio vietovardžiai. Internetinė duomenų bazė

  • Καβάφης, Κωνσταντίνος — (Αλεξάνδρεια 1863 – Αλεξάνδρεια 1933). Ποιητής. Ο πατέρας του, Πέτρος Ιωάννης, ήταν δραστήριος έμπορος στην Αλεξάνδρεια, όπου τότε είχε αρχίσει να ακμάζει το ελληνικό στοιχείο. Η μητέρα του, Χαρίκλεια (το γένος Γεωργάκη Φωτιάδη), ανήκε σε παλιά… …   Dictionary of Greek

  • Ἀλεξανδρείας — Ἀλεξανδρείᾱς , Ἀλεξανδρεία fem acc pl Ἀλεξανδρείᾱς , Ἀλεξανδρεία fem gen sg (attic doric aeolic) …   Greek morphological index (Ελληνική μορφολογικούς δείκτες)

  • Γιαλουράκης, Μανόλης — (Αλεξάνδρεια Αιγύπτου 1921 – 1987). Λογοτέχνης και κριτικός λογοτεχνίας. Οι γονείς του ήταν κρητικής καταγωγής. Σταδιοδρόμησε αρχικά ως δημοσιογράφος, συνεργαζόμενος με διάφορες εφημερίδες της Αιγύπτου. Το 1966 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου… …   Dictionary of Greek

  • Δέλτα, Πηνελόπη — (Αλεξάνδρεια 1872 – Αθήνα 1941). Πεζογράφος. Ήταν κόρη του Εμμανουήλ Μπενάκη. Μεγάλωσε στην Αλεξάνδρεια και έζησε αργότερα στη Φρανκφούρτη (1906 12). Πρωτοεμφανίστηκε στα γράμματα το 1909, με τα διηγήματα Για την πατρίδα,που τυπώθηκαν στο Λονδίνο …   Dictionary of Greek

  • Αικατερίνη (αγία) — (Αλεξάνδρεια τέλη 3ου αι. – 305 ή 307 μ.Χ.). Αγία, μεγαλομάρτυρας του χριστιανισμού, η πανεύφημος νύμφη του Χριστού. Τιμάται εξίσου λαμπρά και από την Ορθόδοξη και από τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία. Η εκκλησιαστική παράδοση αναφέρει ότι το γένος της …   Dictionary of Greek

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.